(do ochronki uczęszczało wówczas 1012 dzieci); najniższy stan ilości przyjmowanych dzieci oraz nakładów na prowadzenie przedszkola wystąpił w 1897 r.; do ochronki uczęszczało wówczas 928 dzieci, zaś nakłady wyniosły 25 618 rb. W ochronce celebrowano również święta, zwłaszcza Boże Narodzenie; z okazji tych świąt Karol Dittrich jr. fundował podopiecznym zakładu podarki, bądź w postaci pożywienia, bądź w formie odzieży; dzieci otrzymywały z jednej strony sukienki, fartuszki i koszule, z drugiej zaś owoce południowe, ciastka, cukierki, jabłka, orzechy, a nawet jednokilogramową struclę; szczególnie wyróżniane były dzieci najbiedniejsze, w tym sieroty, które otrzymywały nawet ubranie i obuwie. Dzień wręczenia prezentów był wielkim świętem nie tylko dla obdarowanych, ale także dla ich rodzeństwa i rodziców; w samej ochronce wszystkie dzieci zbierały się wokół marmurowego popiersia Karola Dittricha i śpiewały specjalnie skomponowaną piosenkę z prośbą do Boga o zdrowie dla Dittricha za jego wspaniałe dary.1 W przedszkolu oprócz standardowych sal przedszkolnych wybudowano także salę balową ozdobioną toskańskimi kolumnami dla odbywania szczególnie ważnych uroczystości. W 1899 r. Karol Dittrich jr.