Pomnik Trójcy Świętej w Lądku-Zdroju – barokowa figura wotywna znajdująca się po zachodniej stronie lądeckiego Rynku, wykonana w latach 1739–1741 przez rzeźbiarza Michaela Klahra Starszego.
Historia Wyrzeźbiony z piaskowca pomnik ufundował Johann Anton Reichel, lądecki rajca miejski, radca prawny i notariusz, jako wotum za uratowanie części miasta od gwałtownego pożaru, jaki nawiedził Lądek w nocy z 7 na 8 marca 1739 roku.
Lądecką kolumnę po raz pierwszy przekonująco powiązał z Klahrem Starszym i szczegółowo ją opisał, wraz z zachowanymi projektami (rysunek i bozzetto), E. Meyer w dziele Michael Klahr der Ältere. Sein Leben und Werk, wydanym we Wrocławiu w 1931 r.
Nie jest znany skład pracowników pracowni Klahra, zwykle w takich pracowniach był mistrz i od 1 do 3 pomocników (czeladników i uczniów). Klahr organizował prace i zlecenia, sporządzał projekty (abrysy) i dostarczał je zleceniodawcy, z którym uzgadniał ostateczny kształt dzieła, osobiście wykonywał bozzetti i inne modele na potrzeby warsztatu. W latach 30. w pracowni Klahra powstawało wiele dzieł, co sugeruje, że zatrudniał na stałe większą liczbę pomocników. Z uwagi na zakres prac do wykonania oraz odmienny, niż zwyczajowo przez niego stosowane drewno, rodzaj tworzywa – kamień, przypuszcza się, iż wykonał dzieło przy znaczącym uczestnictwie pomocników.