Marcin z Rożnowa, uczestnik konfederacji nowokorczyńskiej, pozywany był przez biskupa krakowskiego o ukrywanie w Rożnowie Jana z Krzyżanowic, skazanego na banicję. W 1444 r. Marcin razem ze swoim bratem Stanisławem zginął w bitwie pod Warną. Trzeci z synów Zawiszy, Jan z Rożnowa herbu Sulima, starosta kolski, miał z Małgorzatą z Szafrańców córkę Barbarę z Rożnowa. Około 1486 r. wniosła ona całą spuściznę po dziadku swojemu drugiemu mężowi Janowi Amorowi Iuniorowi Tarnowskiemu herbu Leliwa. Dokument z 1498 r. informował o istnieniu kaplicy zamkowej. Po jego śmierci jego syn, hetman Jan Amor Tarnowski, przekazał zamek w zastaw Ligęzom, ale przed śmiercią go wykupił. Po nim zamek objął Jana Krzysztof Tarnowski. Od 1567 r. „rożnowskie państwo” stało się własnością zięcia hetmana, księcia Konstantego Wasyla Ostrogskiego. W XVI i XVII wieku zamek zaczął popadać w ruinę.