mały|270px|Technicy przygotowują zmarłego do krioprezerwacji
Krionika – technika głębokiego ochładzania ciał zwierząt, w tym ludzi, których współczesna medycyna nie jest w stanie utrzymać przy życiu, i przechowywania w temperaturze ciekłego azotu (–196 °C), z intencją przywrócenia do życia, kiedy medycyna wystarczająco się rozwinie.
Słowo krionika pochodzi od greckiego κρύος (kryos) – zimno.
Przechowywanie ciała w temperaturze ciekłego azotu zatrzymuje wszelkie reakcje chemiczne w nim zachodzące; ten stan to biostaza (w wypadku krioniki – kriostaza). Przechowywanie zmarłego w stanie kriostazy jest dopuszczalne po stwierdzeniu zgonu. Krionicy są zdania, że osoby uważane za martwe według obecnych standardów niekoniecznie muszą być uważane za nieżywe według standardów, które będą obowiązywać w przyszłości.
Przeszkody Uszkodzenia wynikłe z prezerwacji Długoterminowa krioprezerwacja zachodzi po ochłodzeniu do temperatury ciekłego azotu (-196 °C). Panuje powszechne nieporozumienie, że komórki ulegną lizie (zostaną rozerwane) z powodu uformowania się kryształków lodu wewnątrz komórki;