Ożywienie ludzi poddanych krioprezerwacji przy użyciu obecnej kombinacji neurowitryfikacji i głębokiego ochłodzenia (technicznie nie zamrożenia, ponieważ krioprotektanty nie pozwalają na formowanie się lodu) może zająć stulecia, o ile w ogóle będzie możliwe.
Uważa się, że jeśli technologia ogólnej analizy molekularnej i naprawy w ogóle zostanie rozwinięta, teoretycznie każde uszkodzone ciało będzie mogło być „ożywione”. Przetrwanie będzie wówczas zależeć od tego, czy informacja zakodowana w mózgu wystarczy do przywrócenia całości lub części osobowości pierwotnej osoby, jako że amnezja jest ostateczną granicą pomiędzy życiem i śmiercią.
Neuroprezerwacja Neuroprezerwacja to przechowanie samego mózgu, często wewnątrz głowy, przy chirurgicznym usunięciu (i zwykle kremacji) reszty ciała. Neuroprezerwacja, skrótowo zwana „neuro”, to jedna z dwóch opcji – drugą jest prezerwacja całego ciała. Pacjent może zdecydować się na prezerwację samego mózgu z różnych przyczyn, lub po sekcji zwłok jest pobierany do prezerwacji jedynie mózg.