thumb|240px|Dziedziniec thumb|240px|3-nawowa sala modlitw thumb|240px|Miejsce spoczynku relikwii św. Jana Chrzciciela Meczet Umajjadów w Damaszku (arab: جامع بني أمية الكبير, Ğāmi' Banī 'Umayya al-Kabīr) – jedno z największych, najstarszych i najbardziej szanowanych sanktuariów muzułmańskich, tak przez sunnitów, jak i przez szyitów. Wzniesiony w latach 706–715 na miejscu dawnych świątyń Hadada i Jowisza oraz katedry pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Miejsce przechowywania relikwii św. Jana Chrzciciela, czczonego w islamie pod imieniem Jahja. Meczet, do którego wszedł Jan Paweł II, pierwszy papież, który odwiedził sanktuarium muzułmańskie.
Dzieje meczetu Pierwotnie na miejscu dzisiejszego meczetu stała świątynia boga syryjskiego Hadada. Świadczy o tym m.in. bazaltowy ortostat z wizerunkiem sfinksa, odkryty w północno-wschodnim narożniku meczetu. Rzymianie wznieśli w tym miejscu świątynie Jowisza, cesarz Teodozjusz I Wielki (379–395), po zakazaniu kultów pogańskich, kazał tu zbudować bazylikę pod wezwaniem św. Jana Chrzciciela. Bezpośrednio po podboju Damaszku przez Arabów w 636, modlili się tu podobno wspólnie chrześcijanie i muzułmanie, o różnych porach dnia. Początkowo muzułmanie na potrzeby swojego kultu wznieśli mur z cegły mułowej, po południowej stronie.