Mury rzymskie i minarety Zewnętrzne mury meczetu o wymiarach 100 × 157,5 m pochodzą jeszcze z okresu rzymskiego, kiedy wznosiła się tu świątynia Jowisza. Z zewnątrz, za prostokątem okalających go murów, meczet przypomina twierdzę. Na każdym narożniku Rzymianie wybudowali wieżę; do dziś zachowały się tylko dwie z nich (po stronie południowej), które Walid I zamienił na minarety zachodni i wschodni. Obok północnej bramy wzniesiono trzeci minaret, nazwany „minaretem panny młodej” (arab. Mizana al-arus) lub „minaretem oblubienicy”; zachowała się wyłącznie jego najniższa partia, wyższa została wzniesiona przez Ajjubidów w 1174. Minaret wschodni, zwany Minaretem Isy, reprezentuje wiele stylów architektonicznych: jego niższa część pochodzi z okresu mameluckiego, wyższa – z osmańskiego, wzniesiona po trzęsieniu ziemi w 1759. Według tradycji muzułmańskiej Isa pojawi się na tym minarecie w dniu Sądu Ostatecznego. Wschodni minaret nosi ślady odbudowy w 1488, po zniszczeniach dokonanych przez Timura w 1401.