Leonid Wasiljewicz Blumenau (ros. Леонид Васильевич Блуменау (Блюменау), ur. 21 września 1862 w Szumie w guberni petersburskiej, zm. 10 listopada 1931 w Leningradzie) – rosyjski lekarz neurolog i neuroanatom.
W 1880 ukończył naukę w I Gimnazjum w Sankt Petersburgu. Studiował na Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu, gdzie był uczniem Mierzejewskiego. Po przedstawieniu dysertacji doktorskiej otrzymał w 1889 roku tytuł doktora medycyny. Następnie wyjechał w dwuletnią podróż naukową do Europy, uczył się m.in. u Golgiego, Flechsiga, Charcota i Magnana. Od 1892 Privatdozent Wojskowej Akademii Medycznej w Petersburgu. Od 1897 ordynator oddziału neurologicznego szpitala w Warszawie. Od 1903 profesor Instytutu Klinicznego im. wielkiej księżny Eleny Pawłowny w Sankt Petersburgu.
Był autorem 69 publikacji naukowych. Jego uczniami byli Szarapow i StiebłowXодос XГ. Краткий очерк истории отечественной невропатологии. Иркутск: Восточно-Сибирское книжное издательство, 1965. Jądro klinowate dodatkowe nazywane jest niekiedy jądrem BlumenauaHartwig Kuhlenbeck: The Central Nervous System of Vertebrates, vol. 4. Karger Publishers, 1975 s. 536.
Był także poetą, pozostawił około 250 wierszy i dłuższy poemat Hypatia (Ипатия). Przetłumaczył też na rosyjski wiele dzieł z łaciny, greki i niemieckiego.