Dr Pichugin zakończył pracę w Cryonics Institute w grudniu 2007 roku.
W lecie 2005 roku Cryonics Institute otrzymał kilka wykonanych na zamówienie, sterowanych komputerowo pojemników do ochładzania ciał (cooling boxes). Oprogramowanie LabVIEW umożliwiło kontrolowane ochładzanie aż do temperatury –192 °C (–313 °F). Wyposażenie to było konieczne do właściwej witryfikacji, ponieważ ochładzanie powinno być jak najszybsze przed osiągnięciem temperatury twardnienia substancji witryfikującej (ok. –125 °C), ale bardzo powolne poniżej tej temperatury, aby zredukować pęknięcia związane ze stresem termicznym.
Zamiast w klasycznych naczyniach Dewara ([djụ:əra]), Cryonics Institute przechowuje pacjentów w dużych termosach próżniowych z włókna szklanego i żywicy wypełnionych ciekłym azotem, zwanych w CI „kriostatami” (cryostats). Pierwsze tego typu dewary zbudował własnoręcznie Facilities Manager Andy Zawacki, ale obecnie są robione na zamówienie przez zewnętrznego producenta. Koszty ciekłego azotu w najnowszych i najbardziej wydajnych kriostatach plasują się poniżej 100 dolarów na pacjenta rocznie (maj 2006). Redukcję kosztów znacząco wspomaga stosowanie cysterny z ciekłym azotem o pojemności 3000 galonów (ok.