w głębi charakterystyczny minaret spiralny
Na wzór Samarry Meczet wyraźnie wzorowano na analogicznych budowlach w Samarze, stolicy Abbasydów w latach 836–892. Centralną częścią meczetu jest dziedziniec (arab. 'sahn'), wokół którego z czterech stron biegną sklepione portyki (arab. 'riwak'), z których najrozleglejszy przylega do muru od strony „kibli”, kierunku modlitwy w stronę Mekki. Jako budulec posłużyły cegły pokryte stiukiem. Studnia z fontanną do ablucji (arab. 'sabil') mieściła się pierwotnie na obszarze między murami zewnętrznym a wewnętrznym. Pod koniec XIII w. sułtan mamelucki Ladżin (1296 – 1299) postawił nową studnię, z wysoko sklepionym dachem, pośrodku dziedzińca.
Minaret spiralny Nie ma zgody wśród specjalistów w sprawie daty ukończenia minaretu, który obiega z zewnątrz, spiralnie, ciąg schodów, podobnie jak w słynnym minarecie w Samarze. Według legendy Ibn Tulun wpadł na pomysł budowy tego minaretu przypadkowo: siedząc w towarzystwie swoich dygnitarzy dworskich, zaczął nie zdając sobie sprawy, że jest obserwowany, nawijać kawałek pergaminu na palec. Zapytany przez jednego z obecnych, co robi, miał odpowiedzieć zmieszany, że właśnie zaprojektował minaret.