François Marius Granet (ur. 17 grudnia 1777 w Aix-en-Provence, zm. 21 listopada 1849 tamże) – malarz francuski.
Biografia Był synem mistrza murarskiego. Jako dziecko wykazywał zdolności rysunkowe, dlatego został uczniem początkowo niezidentyfikowanego włoskiego malarza pejzażysty, potem Jean-Antoine’a Constantina. Wraz z nim uczył się m.in. Auguste de Forbin (malarz, późniejszy dyrektor muzeum w Luwrze).
Granet w 1793 roku wyjechał z Aix-en-Provence, by jako ochotnik wziąć udział w oblężeniu Tulonu. Pracował tam jako kreślarz w baterii artyleryjskiej. W 1797 roku pojechał, na zaproszenie Forbina do Paryża, gdzie został uczniem Jacques’a-Louisa Davida.
Lata 1802–1819 spędził w Rzymie, otwarł studio na Via delle Quattro Fontane. W 1821 przebywał w Asyżu. W latach 1825–1830 ponownie w Rzymie. Jego obrazy z tego okresu przedstawiały rzymskie zabytki oraz sceny ilustrujące życiorysy sławnych osób. Tworzone w indywidualnym stylu, ze specyficznym wykorzystaniem światła odbiegały od ówczesnej neoklasycystycznej tradycji. W 1819 roku jego Chór w kościele kapucynów w Rzymie () zdobył duże uznanie w Salonie Paryskim. Kopię obrazu zamówił król Jerzy IV Hanowerski. Inną artysta ofiarował carowi Aleksandrowi I. W sumie sam namalował kilkanaście kopii w różnych wariantach.