Geniusz Ettingera polega na uzmysłowieniu sobie, że kryteria śmierci zmieniają się nie tylko w zależności od miejsca, ale i w zależności od czasu. Dzisiejsze zwłoki prawdopodobnie będą zaledwie pacjentem jutro.
Początki ruchu krionicznego Robert Ettinger czekał cierpliwie, aż znani naukowcy i lekarze dojdą do tego samego wniosku co on, i będą propagować go publicznie. Około 1960 stało się jasne, że nikt inny nie zrozumiał oczywistej dla niego idei. Ettinger miał 42 lata i był coraz bardziej świadom własnej śmiertelności. Zastanawiając się nad swoim życiem i osiągnięciami Ettinger zdecydował, że nadszedł czas na działanie. Streścił ideę krioniki na kilku stronach, kładąc nacisk na ubezpieczenie na życie, i wysłał do około 200 osób, które wybrał z Who's Who in America. Odzew był niewielki, zatem należało dotrzeć do szerszego kręgu osób.