Językoznawstwo ogólne – nauka o uniwersalnych regułach budowy i struktury języków świata, badająca też funkcje języka. Językoznawstwo ogólne pojawiło się w związku z potrzebą opisu języków obcych.
Jest zwykle dzielone na szereg dziedzin, stanowiących mniej lub bardziej niezależne kierunki badawcze. Należą do nich:
fonetyka – nauka o dźwiękach (głoskach, fonemach) używanych w poszczególnych językach świata, fonologia – nauka o fonemach, stanowiących podstawowe wzory dźwięków w danym języku, językoznawstwo historyczne – nauka badająca dzieje poszczególnych języków, a także podobieństwa w słownictwie i gramatyce pomiędzy językami spokrewnionymi, morfologia – nauka o wewnętrznej budowie wyrazów, pragmatyka – nauka o użyciu wyrazów i wyrażeń (dosłownym, przenośnym itd.) w aktach komunikacji, semantyka – nauka badająca znaczenia wyrazów i zdań z nich zbudowanych, składnia – nauka badająca sposoby tworzenia zdań z wyrazów, stylistyka – nauka badająca style języka, typologia języków – nauka badająca właściwości gramatyczne języków świata.