Kontynuował działalność uniwersytet we Lwowie, lecz nadano mu charakter ukraiński.
O ile można dyskutować o prawach Ukraińców i Białorusinów do odpowiednio południowo-wschodnich i północno-wschodnich terenów II Rzeczypospolitej (niepodległość, autonomia w ramach Polski), o tyle trudno odnaleźć prawa ZSRR do tych terenów. W traktacie brzeskim, podpisanym 3 marca 1918 r. między Rosją Sowiecką a państwami centralnymi Rosja zakończyła swój udział I wojnie światowej, zrzekła się praw i oddała pod niemiecką okupację tereny Królestwa Polskiego, Litwy, Łotwy, Estonii, Ukrainy, Białorusi, Finlandii i dużej części Zakaukaziahttps://ruj.uj.edu.pl/server/api/core/bitstreams/a0437bdc-5686-468b-bec5-47df4a467ad2/content. Granica polsko-radziecka została natomiast ostatecznie ustalona w traktacie ryskim podpisanym 17 marca 1921 roku, będącym oficjalnym zakończeniem wojny polsko-bolszewickiejhttps://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-e8adb6e7-75a4-44ab-8369-3d0713e0ece7. Oba powyższe akty prawne dowodzą w sposób jednoznaczny, że ZSRR nie miał żadnych praw do polskich ziem wschodnich, gdyż sam się ich zrzekł i to dwa razy. Przeprowadzone przez Sowietów tzw.