Złote pokolenie – określenie piłkarzy bułgarskich urodzonych w latach sześćdziesiątych, którzy jako reprezentanci kraju na Mundialu 1994 zajęli czwarte miejsce, a dwa lata później wywalczyli pierwszy w historii bułgarskiej piłki awans na mistrzostwa Europy (Euro 1996).

Za symboliczny początek właściwego uformowania się generacji uważany jest mecz z Francją z 17 listopada 1993 rokuTak twierdzi np. Emił Kostadinow. Zob. „Święty”. Rozmowa Tani Wasilewej z Emiłem Kostadinowem. Piłka Nożna Plus, nr.9/1998, s. 4–5., zakończony zwycięstwem 2:1, dzięki któremu Bułgarzy wywalczyli przepustki na mistrzostwa świata. Wśród najwybitniejszych przedstawicieli złotego pokolenia najczęściej wymienia się nazwiska Christo Stoiczkowa, króla strzelców Mundialu i zdobywcy Złotej Piłki za rok 1994, oraz bramkarza i kapitana drużyny na obu turniejach Borisława Michajłowa, strzelca dwu bramek w spotkaniu z Francją Emiła Kostadinowa, Krasimira Bałykowa, Jordana Leczkowa oraz jedynego w tym gronie obrońcy Trifona Iwanowa (Dostęp 22 sierpnia 2009).. Wielu z przedstawicieli tego pokolenia wystąpiło również na nieudanym Mundialu 1998, po którym większość zamknęła swoje reprezentacyjne przygody. Trenerem zawodników zarówno na Mundialu 1994, jak i na Euro 1996 był Dimityr Penew.