Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zagórzu – świątynia parafii rzymskokatolickiej w Starym Zagórzu przy ulicy Piłsudskiego. Od 1 lipca 2007 roku na mocy dekretu metropolity przemyskiego Józefa Michalika kościół stał się Sanktuarium Matki Boskiej Zagórskiej – Matki Nowego Życia.
Opis mały|240px|Wnętrze kościoła mały|240px|Łaskami słynący obraz Matki Bożej w głównym ołtarzu mały|240px|Kamień pamiątkowy upamiętniający wizytę Karola Wojtyły w tutejszym kościele Późnobarokowy kościół parafialny w Starym Zagórzu zbudowany został w drugiej ćwierci XVIII wieku, przypuszczalnie z wykorzystaniem murów dawnej gotyckiej kaplicy. Podczas I wojny światowej w 1915 budynek został częściowo spalony. Był odnawiany w 1925 i w 1963.
Kościół zagórski to budowla jednonawowa, z przedsionkiem i zakrystią. Zbudowany jest z kamienia i pokryty tynkiem. Nawa główna, o rzucie prostokątnym, jest trójprzęsłowa, a łukowe barokowe sklepienie opiera się na ścianach. Przy dość krótkim prezbiterium znajduje się zakrystia; w przeszłości nad zakrystią mieściła się loża kolatorska z widokiem na ołtarz. Schody do loży znajdują się w zakrystii, sama loża jest nieczynna od lat powojennych i zasłonięta od ołtarza znacznej wielkości obrazem.