Loreczka błękitna (Vini ultramarina) – gatunek małego ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae). Opisana przez Heinricha Kuhla w 1820 roku. Jest gatunkiem endemicznym występującym jedynie na Markizach w Polinezji Francuskiej. Krytycznie zagrożona wyginięciem; prawdopodobnie przetrwała jedynie na wyspie Ua Huka. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Wygląd zewnętrzny: Mała papuga z krótkim ogonem. Górna część tułowia, skrzydła oraz czoło lazurowe. Niebieski tył głowy, nogi i pierś. Policzki i górna część piersi bogato nakrapiane czarnymi cętkami na białym tle. Brzuch biały z niebieskimi, poziomymi pręgami. Dziób, nogi i oczy są czerwone.
Dymorfizm płciowy nie jest zaznaczony.
Rozmiary: Długość ciała: 17–18 cm
Masa ciała: 35–40 g.
Pożywienie Loreczka błękitna żywi się miękkimi owocami, przede wszystkim mango, nektarem, pyłkiem kwiatów. Preferuje nektar palmy kokosowej, bananowca oraz miejscowego gatunku ketmii (Hibiscus tileaceus).
Biotop mały|Loreczka błękitna w naturalnym środowisku Loreczka błękitna zasiedla zalesione obszary wysp.
Rozród Gniazda zakłada w dziuplach. Preferuje zakładanie gniazd w drzewach chlebowca właściwego (Artocarpus altilis), matoa (Pometia pinnata), pandana (Pandanus tectorius) i ketmii (Hibiscus tileacus).