Od około 1975 r. do końca XX wieku nastąpiło przewartościowanie priorytetów polityki społecznej. W większości krajów był to okres kryzysu naftowego i okres cenzury dla polityki społecznej. W okresie tym chodziło o dostosowanie systemu świadczeń socjalnych do zmniejszonych możliwości finansowych państwa. Większość zmian polegała na zaostrzeniu kryteriów korzystania ze świadczeń. Nastąpiła zmiana priorytetów w polityce społecznej na korzyść ludzi młodych i osób aktywnych zawodowo, np. rozbudowa różnych form przekwalifikowania, wyszkolenia oraz wspierania mobilności zawodowych. Przyjęto pewną strategię inwestowania w człowieka, czemu towarzyszy poszukiwanie indywidualnych sfer zaspokajania potrzeb człowieka.
Problemy polityki społecznej do I wojny światowej brak skuteczności niektórych działań brak podstaw teoretycznych upatrywanie w polityce społecznej zwiększających się obciążeń i kosztów zmieniony ex. post coraz bardziej skomplikowane zadania brak skoordynowania polityki społecznej z polityką gospodarczą
Cechy polityki społecznej jako nauki interdyscyplinarny charakter teleologiczny (celowy) charakter praktyczny charakter społeczny charakter powiązana z polityką gospodarczą