Po zakończeniu kariery sportowej w latach 1925-1930 był kierownikiem sekcji piłkarskiej zespołu Czarni Lwów.
W Wojsku Polskim został awansowany na stopień kapitana w korpusie oficerów administracji dział sanitarny ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem 6 Batalionu Sanitarnego we Lwowie. Później zweryfikowany w stopniu kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1928 służył we lwowskim Dowództwie Okręgu Korpusu Nr V jako żołnierz tamtejszego 19 Pułku Piechoty. W 1932 był oficerem 43 Pułku Piechoty w Dubnie.
Uczestniczył w wojnie obronnej 1939. W 1940 został osadzony w niemieckim obozie jenieckim Luckenwalde, w którym przebywał do 1945 roku. Następnie wrócił do kraju i do 1948 był związany z wojskiem. Dosłużył stopnia majora. Był wielokrotnie odznaczany. Zasiadał w zarządzie koła osiedlowego ZBoWiD Kraków-Kleparz.
Po zakończeniu pracy w wojsku pracował w bankowości. W 1949 roku zmienił nazwisko na Miller. Był pracownikiem Powszechnej Kasy Oszczędności w Krakowie. Zmarł 31 maja 1980 w Krakowie. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 7 czerwca 1980 (kwatera L-7-23). Był żonaty. thumb|Grób Juliusza Millera na cmentarzu Rakowickim Przypisy
Bibliografia