7, Paktu Ligi Narodów, udzielą sobie niezwłocznie pomocy i poparcia. (Dz.U. 1926 nr 114, poz. 660, League of Nations Treaty Series 250; 54 LNTS 353). Takie zobowiązania zawierał też art. 1 zawartego równocześnie układu francusko-czechosłowackiego (LNTSer 249; 54 LNTS 359). Ponieważ art. 2 Paktu Reńskiego uznawał remilitaryzację Nadrenii za równoważną z agresją ze strony Rzeszy (LNTSer 251; 54 LNTS 289, przekład polski), wojna podjęta w odpowiedzi przez Francję wespół z sojuszniczkami byłaby traktowana jak wojna obronna..
11 marca 1936 Rada Ligi Narodów, zebrana w Londynie, jednomyślnie oświadczyła, że remilitaryzacja była złamaniem postanowień art. 43 traktatu wersalskiego, a także traktatu z Locarno. Jedynym głosującym za sankcjami wobec Niemiec był Maksim Litwinow – delegat ZSRR. Hitler został zaproszony na spotkanie w sprawie zawarcia nowych ustaleń dotyczących bezpieczeństwa europejskiego. On sam zaproponował pakt o nieagresji wobec Francji i Wielkiej Brytanii, ale nigdy nie podał szczegółów.
Zobacz też Terytorium Saary Anschluss
Przypisy
Kategoria:1936 w Niemczech Kategoria:Nadrenia Kategoria:Polityka zagraniczna III Rzeszy