Po raz pierwszy użyto nowego typu maswerku podczas wzniesienia ciągów okien nawy główniej katedry w Reims. Taka forma maswerku szybko upowszechniła się na terenie Europy i używano jej nie tylko w oknach, lecz także na kamiennych powierzchniach.
Innowacją stylu rayonnant było przekształcenia strefy triforiów – wąskiego przejścia, oddzielającego arkady międzynawowe od okien nawy głównej. Przemiana polegała na przeszkleniu zewnętrznych okien triforiów, przez co wnętrze nawy głównej, transeptu i prezbiterium otrzymało dodatkowe źródło światła, co jest zgodne z gotycką diafanicznością. Wcześniej strefa triforiów była od strony zewnętrznej zamurowana. Po raz pierwszy przeszklono arkady triforiów około 1230 roku w nawie głównej kościoła opackiego St Denis pod Paryżem. Ponadto strefa triforiów została mocniej zintegrowana ze strefą okienną dzięki podziałom pionowym maswerków.