Kolumban Sobota OFM, imię świeckie Jan Sobota (Sobotta) (ur. 6 maja 1881 w Gostomi, zm. 10 lipca 1949 w Opolu) − polski kapłan, franciszkanin, komisarz prowincjalny w randze prowincjała, misjonarz ludowy.
O. Kolumban Sobota należał do górnośląskiej Prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych – Franciszkanów, której był komisarzem prowincjalnym (w randze prowincjała) w latach 1923-1926. Również podczas nieobecności ministra prowincjalnego w czasie okupacji niemieckiej o. Kolumban pełnił w latach 1939-1940 urząd delegata prowincjalnego.
Życiorys Urodził się w Gostomi koło Prudnika w rodzinie Franciszka i Marianny zd. Karpiela. Do zakonu wstąpił w Prowincji św. Jadwigi Zakonu Braci Mniejszych w Karłowicach pod Wrocławiem w 1901. Pierwszą profesję złożył 14 września 1902, wieczystą 16 września 1905. Po odbyciu studiów filozoficzno-teologicznych we Wrocławiu, przyjął święcenia kapłańskie 22 czerwca 1907. Od 1911 był misjonarzem ludowym, mieszkając w klasztorze w Panewnikach. Od 1915 był gwardianem domu zakonnego w Borkach Wielkich. W latach 1918–1921 był przełożonym konwentu na Górze Świętej Anny. Był to okres powstań śląskich. W 1921 został wybrany jednym z definitorów swojej wrocławskiej prowincji. Gdy w 1922 część Górnego Śląska przypadła Polsce, o.