Wilhelm Bolesław Rogosz, OFM (ur. 9 lipca 1865 w Wierzchu, zm. 3 lutego 1939 w Panewnikach) – budowniczy Bazyliki św. Ludwika Króla i Wniebowzięcia NMP i klasztoru franciszkanów w Panewnikach, komisarz prowincji Wniebowzięcia NMP Zakonu Braci Mniejszych w Polsce w latach 1926–1929.
Życiorys O. Wilhelm Rogosz przyszedł na świat w Wierzchu koło Głogówka 9 lipca 1865 na terenie ówczesnego Królestwa Prus. Uczył się w gimnazjum we Wrocławiu. Nauki nie ukończył. Przeniósł się do Holandii, gdzie wstąpił do Franciszkańskiego Niższego Seminarium Duchownego w Harreveld. Nowicjat rozpoczął 19 października 1880. Rok później złożył pierwszą profesję zakonną. Zapoznał się z rzemiosłem kowalstwa, co miało później znaczenie w okresie budowy kościoła w Panewniku. Studia filozoficzno-teologiczne, przygotowujące do przyjęcia sakramentu kapłaństwa, odbywał w domach saksońskiej prowincji franciszkanów: Werl, Düsseldorf i Paderborn. Święcenia kapłańskie otrzymał 15 sierpnia 1891. Jako młody kapłan pracował wśród Polaków w Nadrenii i Westfalii. Kolejnym miejscem jego pracy duszpasterskiej była placówka braci mniejszych na Górze Św. Anny koło Leśnicy. O. Wilhelm był tam rekolekcjonistą i misjonarzem ludowym. W 1902 władze zakonne przeniosły o. Rogosza do Panewnik na Górnym Śląsku. Wraz ze współbraćmi o. Rogosz wzniósł w 1905 kopię groty lourdzkiej.