Oskar Mucha (ur. 12 grudnia 1894 we Lwowie, zm. 9 lipca 1974 we Wrocławiu) – polski inżynier budownictwa, wykładowca Politechniki Wrocławskiej.
Życiorys We Lwowie uczęszczał do szkoły powszechnej oraz VIII gimnazjum, po ukończeniu którego (1913) rozpoczął studia na miejscowej Politechnice, przerwane niebawem służbą wojskową w czasie I wojny światowej; był żołnierzem armii austriackiej, służył kolejno w 30 pułku piechoty i 56 pułku piechoty. Był ranny w walkach w Karpatach, po wyleczeniu pozostawał w szeregach wojska jako technik Dworcowej Służby Budowlanej we Lwowie. W 1918, już w mundurze polskim, uczestniczył w walkach o Lwów i ponownie został ranny. Po rehabilitacji w 1919 przydzielony został do IX Lwowskiego baonu wartowniczego, a rok później delegowany na studia. W kwietniu 1923 – z wynikiem bardzo dobrym – uzyskał dyplom Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. Służył następnie w Szefostwie Inżynierii i Saperów w Przemyślu, potem był nauczycielem Korpusu Kadetów nr 1 we Lwowie w stopniu porucznika. Wojsko opuścił w 1928. Pracował kolejno do 1930 w Przedsiębiorstwie Budowlanym K. i A. Meissner we Lwowie, w latach 1931–1935 w Wydziale Technicznym Zarządu Miejskiego we Lwowie, w latach 1935–1937 w Przedsiębiorstwie Budowlanym inżyniera Maliny we Lwowie.