Po demobilizacji osiadł w Łyszczycach na Polesiu jako osadnik wojskowy. Działał społecznie w powiecie brzeskim, m.in. jako prezes Towarzystwa Domu Ludowego. Od 1929 do 1937 pełnił obowiązki wójta gminy Motykały. Pracował też jako instruktor Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego.
9 lipca 1928 awansował na podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 57. lokatą w korpusie oficerów rezerwy żandarmeriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 24 lipca 1928, s. 197.. 29 stycznia 1932 awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932 i 15. lokatą w korpusie oficerów rezerwy żandarmeriiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 1 lutego 1932, s. 115.. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień w Brześciu nad Bugiem z przydziałem mobilizacyjnym do 9 dywizjonu żandarmerii w Brześciu nad BugiemRocznik Oficerski Rezerw 1934, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1934, L.dz. 250/mob. 34, s. 191, 723.. W 1936 zasiadał w zarządzie okręgu Brześć nad Bugiem Związku Legionistów PolskichZwiązek Legionistów Polskich: 1936–1938 r.: sprawozdanie Zarządu Głównego Związku Legionistów Polskich, Warszawa 1938, s. 68..