W roku 1983 teatr powrócił do Nowego Jorku i na tradycyjną scenę. Nie zerwał jednak ze swoim dorobkiem. Sztuka Not In My Name była ulicznym przedstawieniem, które odgrywano w dniach, kiedy wykonywana była kara śmierci. Teatr rozwijał techniki angażowania widowni, prowokując publiczność do współudziału. W tym czasie powstały: Prometheus at the Winter Palace, The Yellow Methuselah i The Archaeology of Sleep. Po śmierci Juliana Becka w 1985 roku współdyrektorem The Living Theatre został Hanon Reznikov, aktor związany z zespołem od 1977 roku. W 1985 roku teatr po latach wędrówki znalazł swoją siedzibę na nowojorskim Manhattanie. Pod kierownictwem Maliny i Reznikova powstały m.in.: The Tablets, I and I, The Body of God, Humanity, Rules of Civility, Waste, Echoes of Justice oraz The Zero Metod. Mimo zamknięcia sceny na Manhattanie w 1993 roku artyści pozostali w Nowym Jorku, tworząc kolejne spektakle (np.: Anarchia, Utopia, Capital Changes).