Rogeriusz Walenty Binkowski OFM (ur. 11 stycznia 1833 w Ostrobudkach pod Rawiczem, zm. 3 marca 1904 w Nowym Mieście Lubawskim) – polski kapłan, franciszkanin, minister prowincjalny Prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP w Prusach i w Wielkim Księstwie Poznańskim w latach 1873–1890.
Życiorys O. Rogeriusz Binkowski przyszedł na świat w wielkopolskiej wsi Ostrobudki koło Rawicza (parafia Golejewko) 11 stycznia 1833 w rodzinie Jana i Katarzyny Nejczyk. Do Zakonu Braci Mniejszych − franciszkanów − wstąpił w klasztorze w Wejherowie (Prowincja Niepokalanego Poczęcia NMP w Prusach i w Wielkim Księstwie Poznańskim) 13 marca 1858. Profesję uroczystą złożył 13 marca następnego roku. Przygotowujące do kapłaństwa studia filozoficzno-teologiczne odbył w latach 1859-1862 we Łąkach Bratiańskich i Wejherowie. Na kapłana wyświęcił go bp Jerzy Jeschke, sufragan chełmiński 28 kwietnia 1861. Po święceniach pracował w Miejskiej Górce, Łąkach Bratiańskich i Nowym Mieście Lubawskim, m.in. pełniąc urząd gwardiana, lektora teologii i prefekta studiów. W latach 1870–1873 był definitorem prowincjalnym.