Nurzaniec iberyjski (Pelodytes ibericus) – gatunek iberyjskiego płaza bezogonowego z rodziny nurzańcowatych (Pelodytidae).
Taksonomia i morfologia Gatunek wcześniej uznawano za tożsamy z nurzańcem błotnym, od którego odróżnia go mniej zaostrzony pysk, krótsze kończyny.
Osiąga długość 3,95 cm w przypadków samców, 4,15 cm w przypadku samic. Na jego spłaszczonej grzbietowo głowie widać wydatne oczy o pionowo ustawionych źrenicach oraz bębenek (tympanum). Grzbiet pokrywa zielonkawo oliwkowa, nakrapiana ciemnozielono skóra gładka lub chropowata, obfitująca w brodawki o kształcie okrągłym lub owalnym. U niektórych osobników obserwuje się też jaśniejszy deseń w kształcie litery X. W odróżnieniu od wierzchu ciała jego spodnia strona zachowuje barwę białą lub kremową. Palce kończyn tylnych nie są prawie wcale spięte błoną pławną.
Występowanie Zwierzę zamieszkuje południowy Półwysep Iberyjski. Spotyka się je w południowej i południowo-zachodniej Hiszpanii oraz południowo-wschodniej Portugalii.
Zasiedla tereny położone nie wyżej niż 1450 metrów nad poziomem morza. Jak większość płazów, preferuje środowiska o dużej wilgotności. Zamieszkuje tereny otwarte, jak i lasy, zarówno bagna, jak i zarośla, a nawet tereny rolnicze, choć lubi tereny odizolowane.