XIX-wieczne konserwacje miały wpływ na kształt nagrobka: uzupełniono uszkodzoną dekorację rzeźbiarską, tak figuralną, jak i ornamentalną, dodano obecne podwyższenie, dokonano również kilka innych, pomniejszych napraw. Kwestia autentyczności pinakli wieńczących baldachim nie jest jasna: część badaczy uważa, że były one częścią gotyckiego założenia, inni, w obliczu braku materiału ikonograficznego, pozostawiają tę kwestię otwartą. Pomimo wątpliwości związanych z działalnością konserwatorów, zwłaszcza w obrębie baldachimu, jego generalna forma odzwierciedla XIV-wieczny projekt.
Od momentu powstania do dziś, nagrobek znajdował się w krakowskiej katedrze, nie zawsze jednak dokładnie w tym samym miejscu. Pierwotnie był on „wsunięty głęboko w arkadę i ustawiony bliżej filara zachodniego”. Przemieszczenia dokonano po 1734 r. W związku z przekształceniami dokonanymi w przestrzeni, w której znajduje się nagrobek (m.in. usunięcie ołtarza Podwyższenia Krzyża, zamurowanie arkady), dzieło zostało przesunięte na oś arkady.