Po powrocie na ring wygrał z rzędu sześć walk przez nokaut. Dzięki temu otrzymał po 10 latach drugą szansę walki o mistrzostwo świata WBO. 26 czerwca 2001 roku przegrał w Atlantic City przez techniczny nokaut w 6. rundzie z broniącym tytułu Ukraińcem Władimirem Kliczko (38-1-0). Była to jedna z ostatnich walk starzejącego się Mercera z wysoko notowanym przeciwnikiem. W 2005 roku zmierzył się jeszcze z późniejszym mistrzem świata WBO Shannonem Briggsem (42-4-1) i doznał drugiej przegranej przed czasem (KO w 7. rundzie). Porażka ta przerwała na ponad dwa lata bokserską karierę Mercera. Ostatnią walkę stoczył we wrześniu 2008 roku w Szwecji, gdzie pokonał przez decyzję byłego mistrza WBF, Holendra Richela Hersisię (30-2-0).
K-1 W 2004 roku podpisał kontrakt z K-1 – największą organizacją kick-boxingu na świecie. W debiucie na gali K-1 World Grand Prix w Nagoi przegrał przez decyzję z ówczesnym wicemistrzem K-1 WGP Japończykiem Musashim. Swoją drugą i zarazem ostatnią walkę w K-1 stoczył w marcu 2005 roku w Seulu. Został wtedy pokonany w osobliwych okolicznościach przez mistrza K-1 Remy’ego Bonjasky’ego. Na samym początku 1. rundy Holender trafił Mercera kopnięciem okrężnym w głowę – był to pierwszy cios wyprowadzony w tej walce.