Stąd byli oni ostatnim z północnych ludów koczowniczych, który nawiązał kontakt z Chinami. Na początku panowania Wschodniej Dynastii Han (23 – 220 n.e.) często dołączali oni do rajdów jakie urządzali na Chiny Xiongnu i Wuhuan. W roku 49 jeden z naczelników Xianbei, niejaki Pian He, uznał formalnie zwierzchność Chin i zgodził się walczyć z Xiongnu i Wuhuan w zamian za „podarki” dwukrotnie przewyższające składany przez niego „trybut”. Po tym, jak w roku 58 pokonał on zbuntowanego przeciwko Hanom naczelnika Wuhuan, ogromnym kosztem system trybutarny został rozciągnięty na wszystkich Xianbei.
Wzrost znaczenia Xianbei w późnym okresie Han W roku 87 Xianbei zadali straszliwą klęskę Północnym Xiongnu, zabijając ich shanyu. Wykorzystując sytuację, armia złożona z Chińczyków i Południowych Xiongnu dokonała inwazji na północ, sprawiając, że w roku 91 shanyu Północnych Xiongnu wraz z resztą swojego ludu udał się w kierunku doliny Ili. Jednak Południowi Xiongnu nie mogli wrócić na step, ponieważ zajmowali go Xianbei. Nie tylko zajęli oni opuszczone przez Północnych Xiongnu terytorium dzisiejszej Mongolii, ale także zaabsorbowali pozostałą na nim resztę ich populacji, mającą liczyć 100 tys. rodzin.