Michał Belina-Prażmowski (ur. 27 stycznia 1892, zm. 12 września 1920 pod wsią ) – rotmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 27 stycznia 1892, w rodzinie Bronisława (1862–1933) i Marii z Krzelimowskich (1869–1950)..
7 kwietnia 1919 w Pałacu Mostowskich w Warszawie objął dowództwo 5 baterii artylerii konnej „Odsieczy Lwowa”. 26 maja tego roku razem z baterią wyjechał do Krakowa. Tam dowodzony przez niego pododdział rozwinięty został w 4 Dywizjon Artylerii Konnej, a on sam mianowany został dowódcą 1 baterii. Pod koniec października 1919 dowodził grupą w natarciu 13 Dywizji Piechoty i 4 Brygady Jazdy na Zwiahel w celu opanowania linii rzeki Słucz.
W styczniu 1920 w Górze Kalwarii pod Warszawą przystąpił do organizacji 6 Dywizjonu Artylerii Konnej. Następnie wyznaczony został na stanowisko dowódcy 4 dak. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Był wówczas oficerem 11 Pułku Ułanów odkomenderowanym do 1 Brygady Jazdy.