Znajduje się w zamkniętym dla turystów i taterników obszarze ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego.
Zimą Strzystarskim Żlebem schodzą duże lawiny, spiętrzając się w dolnej części w potężne lawiniska. Zimą 1962 r. lawina taka porwała stado kozic, zginęło ich wówczas 14 sztukJózef Nyka, Tatry słowackie. Przewodnik, wyd. 2, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 1998, . Żlebem jest tylko w swojej górnej części, w dolnej części przechodzi w dolinę, dnem której spływa Strzystarski Potok. Na wysokości ok. 1080 m Strzystarski Żleb łączy się z mniejszymi odnogami Doliny Bielskiego Potoku: Żlebiną i Złotym Żlebem.
Pochodzenie nazwy żlebu nie jest znane, podobnie jak innych pobliskich obiektów: Strzystarskiego Potoku i Strzystarskiej Przełęczy. Również Płaczliwa Skała dawniej była nazywana Striszarska, Strzyszarka, Trzystar, Trystarska, Trystarski Wierch itp., a także Stara lub Sztára. Być może nazwa pochodzi od skróconego sformułowania „z trzech starych jedna” – na północ od grani znajduje się Stara Polana. Źródłem nazwy może być też słowackie słowo strištar, oznaczające pasterza koni.