Uproszczony model czołgu oznaczono TR-77-580, a skrótowo znany był jako TR-580. Wykorzystywał silnik W-55 o mocy 580 KM (stąd oznaczenie czołgu). W styczniu 1979 roku powstał jego prototyp, a następnie serie próbne. Od 1981 roku uruchomiono na nowej linii w zakładach w Bukareszcie produkcję seryjną. Do 1985 roku wyprodukowano 405 tych czołgów. Była to konstrukcja uważana za przejściową, a z powodu większej masy od T-55 (46 ton), miała gorszy stosunek mocy do masy (12,6 KM/t). Problemy początkowo stwarzało opanowanie odlewania wież, według technologii uzyskanej z Chin, gdyż odlewy były niskiej jakości i miały bąble powietrzne. Dopiero dzięki współpracy ze Szwecją udało się opanować produkcję odlewanych wież dobrej jakości.
Docelowym modelem czołgu stał się TR-85 (pełne oznaczenie: TR-85-800, oznaczenie fabryczne P-124-800). Zastosowano w nim niemiecki silnik skopiowany w Rumunii jako 8VS-2AT2 o mocy 830 KM. Dzięki współpracy ze Szwecją opracowano system kierowania ogniem Ciclop (bazujący na rozwiązaniach z niszczyciela czołgów Ikv 91). Produkcję czołgu rozpoczęto w 1985 roku. Do 1990 roku wyprodukowano 632 sztuki.
W 1994 roku rozpoczęto modernizację czołgów do wersji TR-85M1, różniącej się m.in. nową odlewaną wieżą z niszą a tyłu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rumuńskie czołgi podstawowe