Ulica Warszawska w Katowicach – ulica w Katowicach, łącząca Rynek z ulicą 1 Maja w Zawodziu, przebiegająca równoleżnikowo przez całą swoją długość przez obszar dzielnicy Śródmieście, o długości 972 m.
Jej początki sięgają okresu przedindustrialnego, gdy była drogą prowadzącą z ówczesnej wsi Katowice w kierunku Mysłowic. Z biegiem lat stała się jedną z głównych osi urbanistycznych historycznego centrum miasta, a jej zabudowę tworzą przede wszystkim wille miejskie oraz kamienice mieszczańskie pochodzące z XIX i XX wieku. Do najważniejszych obiektów należą m.in. kamienica pod numerem 1, gmach Banku Spółek Zarobkowych przy pod numerem 7 czy ewangelicki Kościół Zmartwychwstania Pańskiego.
Przebieg Ulica Warszawska rozpoczyna swój bieg przy Rynku w centrum Katowic, biegnąc obok historycznej zabudowy Śródmieścia, budynku dawnego Banku Spółek Zarobkowych, ewangelickiego kościoła Zmartwychwstania Pańskiego, gmachu katowickiego oddziału Narodowego Banku Polskiego i kościoła Mariackiego (placu ks. Emila Szramka), krzyżując się po drodze m.in. z ulicami: Dyrekcyjną, Szkolną, Bankową i Francuską. Krzyżuje się następnie z ulicą ks. Konstantego Damrota, ulicą Górniczą i ulicą Franciszka Druckiego-Lubeckiego – na wysokości ostatniej z nich prostolinijna do tego fragmentu ulica Warszawska zmienia swój kierunek.