W czasie okupacji 1939–1945 Niemcy wywieźli maszyny i używali pomieszczeń jako magazynów.
Tkaniny produkowane przez tę spółkę były tanie i niskiej jakości, co stało się źródłem gwarowego określenia charakterystycznego dla Łodzi: „siajowe” tzn. niskiej jakości, kiepskie.
Po 1945 tereny i budynki przekazano nowo powstającej Politechnice Łódzkiej, gdzie powstał pierwszy kampus tej uczelni, na terenie którego zachowano kilka dawnych budynków fabrycznych.
Rodzina Szaja Rosenblatt był żonaty z Rozalią (Rywką) z Laseckich (1842–1909) i miał trzech synów: Dawida (1861–1921), Arona Józefa (ur. 1864) i Salomona Majera (ur. 1866). Został pochowany na łódzkim cmentarzu żydowskimKazimierz Badziak, Szaja Rosenblatt. Kupiec, przemysłowiec, działać gospodarczy i społeczny oraz jego rodzina; [w:] „Rocznik Łódzki”, 2006, t. LIII (53), ss. 115–140..
Przypisy
Bibliografia Kazimierz Badziak, Szaja Rosenblatt. Kupiec, przemysłowiec, działać gospodarczy i społeczny oraz jego rodzina; [w:] „Rocznik Łódzki”, 2006, t. LIII (53), ss. 115–140.
Kategoria:Łódzcy fabrykanci Kategoria:Żydowscy przedsiębiorcy Kategoria:Żydzi związani z Łodzią Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Pochowani na nowym cmentarzu żydowskim w Łodzi Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1921