Aresztowany przez Informację Wojskową w kwietniu 1949 roku, do 2 lutego 1950 roku był przesłuchiwany w UB w Radomiu i innych miastach na temat działalności w AK. W latach pięćdziesiątych został ponownie aresztowany, zdegradowany i pozbawiony odznaczeń. Przesłuchiwany i maltretowany m.in. w siedzibie UB w Krakowie (w tym na Montelupich), w Bochni, Warszawie w więzieniu mokotowskim, skazany przez Sąd Wojskowy na karę śmierci za działalność w AK przez 3 miesiące przebywał w celi śmierci. Zwolniony został po wielu przesłuchaniach 18 grudnia 1956 roku dzięki interwencji przedstawiciela władz centralnych – byłego więźnia obozu w Nowym Wiśniczu.
Do wojska już nie wrócił. Zamieszkał w Łodzi, gdzie otworzył zakład rzemieślniczy, gdyż mimo posiadanych studiów, będąc na tzw. wilczym bilecie nie miał szans na zatrudnienie
Za swoją działalność został odznaczony Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, czterokrotnie Krzyżem Armii Krajowej i innymi. Rozkazem Personalnym Nr 0208 z dnia 25 września 1973 r. Minister Obrony Narodowej mianował kapitana Józefa Wieciecha na stopień majora.