W 1918 rozpadły się Austro-Węgry i Gorycja trafiła w granice Włoch.
Do II wojny światowej historia klasztoru związana była z miastem Gorycja, ale w 1947 granicę między Włochami a Jugosławią przesunięto o jeden kilometr na zachód od klasztoru. Gorycja została we Włoszech, a klasztor przeszedł do Jugosławii. W tym samym roku po jugosłowiańskiej stronie granicy powstało siostrzane miasto Nova Gorica i Kostanjevica stała się jego częścią. Po rozpadzie Jugosławii klasztor znalazł się w Słowenii.
Krypta thumb|260px|Krypta z nagrobkami rodziny królewskiej W XIX wieku w krypcie klasztoru pochowano członków francuskiej rodziny królewskiej, którzy wygnani zostali z ojczyzny po rewolucji lipcowej w 1830. Większość z nich zamieszkała w Gorycji, wtedy należącej do Cesarstwa Austriackiego. W krypcie pochowani zostali: Karol X Burbon, król Francji i Nawarry (zm. 1836) Pierre-Louis de Blacas d’Aulps, zaufany minister Karola X, który towarzyszył mu podczas wygnania (zm. 1839) Ludwik Burbon, książę Angoulême, następca tronu Francji (zm. 1844) Maria Teresa Charlotta Burbon, Madame Royale, księżna Angoulême (zm.