W 1938 Adolf Hitler wymógł, podczas spotkania w jego siedzibie w Bawarii (), na kanclerzu Austrii, aby mianował ministrem spraw wewnętrznych nazistę, przyjęcie systemu ekonomicznego Niemiec i usunięcia z armii generałów opowiadających się za niepodległością Austrii, a następnie szantażem (interwencja zbrojna) zmusił do podania się do dymisjiMo., Schuschnigg, Kurt, w: Der Brockhaus Geschichte. Personen, Daten, Hintergründe. 2., überarbeitete und aktualisierte Auflage, F. A. Brockhaus, Mannheim-Leipzig 2006, s. 792; H. Wereszycki, Historia Austrii, Zakład Narodowy im Ossolińskich-Wydawnictwo, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1986, s. 294, 296–298..
Po przyłączeniu Austrii do III Rzeszy były kanclerz był więziony wraz z innymi ważnymi jeńcami Hitlera (wśród nich był były prezydent Francji Albert Lebrun oraz byli francuscy premierzy Édouard Daladier, Paul Reynaud i Léon Blum). W kwietniu 1945 razem ze 140 prominentnymi więźniami, przeznaczonymi do egzekucji, znalazł się w Niederdorfie (obecnie Villabassa w prowincji Trydent-Górna Adyga we Włoszech) i tam został wyzwolony przez żołnierzy amerykańskiej 5 Armii.
Po wojnie były kanclerz wyemigrował do USA, gdzie w latach 1948–1967 był profesorem nauk politycznych na uniwersytecie w St. Louis.