Ruth Fischer, właśc. Elfriede Eisler, inne ps. Ruth Kämpfer, towarzyszka Müller, E. Dubois (ur. 11 grudnia 1895 w Lipsku, zm. 13 marca 1961 w Paryżu) – austriacka i niemiecka działaczka komunistyczna.
Jej rodzicami byli Ida Maria Fischer i Rudolf Eisler, filozof. Miała dwóch braci – Gerharta, dziennikarza, i Hannsa – kompozytora. Od szóstego roku życia mieszkała z rodzicami w Wiedniu, gdzie studiowała filozofię, ekonomię i nauki polityczne. Mając 20 lat wyszła za mąż za Paula Friedländera, z którym miała syna Friedricha Gerharta (ur. 1917). Po sześciu latach małżeństwo zakończyło się separacją.
Współuczestniczyła w procesie tworzenia Komunistycznej Partii Austrii i jej gazety Neuen Freien Presse. W listopadzie 1918 została aresztowana w jej redakcji i spędziła miesiąc w więzieniu. Wróciła do działalności partyjnej w lutym 1919, kiedy prezentowała na pierwszym kongresie partii raport z jej dotychczasowego rozwoju. Wiosną tego samego roku odmówiła jednak przyjęcia funkcji przewodniczącej partii. We wrześniu 1919, zmęczona ciągłymi sporami między intelektualistami a robotnikami wewnątrz partii przyjęła ofertę grupy członków Związku Spartakusa i wyjechała do Berlina, posługując się od tej pory pseudonimem Ruth Fischer.