Lata II wojny światowej spędził w Jarosławiu, a w 1945 powrócił do Poznania. Wycofał się ze sceny i od 1947 działał jako referent w Wydziale Kultury Wojewódzkiej Rady Narodowej oraz do 1950 jako pedagog w Wyższej Szkole Operowej. W latach 1951–1961 działał jako docent w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Do jego uczniów należeli: Irena Jezierska, Marian Kandela, Paulos Raptis i Sławomir Żerdzicki.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Fotografia Kazimierza Czarneckiego w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Zurychu Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Muzycy związani z Poznaniem Kategoria:Muzycy związani z Mediolanem Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Polscy śpiewacy operowi Kategoria:Polscy tenorzy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Poznaniu Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1964