Lejb Olicki (; ur. 1894 w Turzysku, zm. 1 września 1975 w Giwatajim) – polski i izraelski poeta i pisarz tworzący w języku jidysz, tłumacz literatury z języka hebrajskiego, jidysz i rosyjskiego.

Życiorys Urodził się w 1894 w Turzysku na Wołyniu w rodzinie żydowskiej. Jego bracia Baruch (1907–1941) i Mates (ur. 1915) byli również poetami. W dzieciństwie uczył się zarówno w szkołach religijnych, jak i w świeckich. Zadebiutował w 1924 tomem opowiadań w języku jidysz. Pracował w szkołach świeckiej organizacji oświatowej CISZO na Wołyniu i w Warszawie.

Po wybuchu II wojny światowej uciekł do radzieckiej strefy okupacyjnej i zamieszkał w Kowlu. Po ataku III Rzeszy na Związek Radziecki w czerwcu 1941 uciekł do Baszkirii, gdzie utrzymywał się z pracy fizycznej. W latach 1942–1945 pracował w szpitalu wojskowym w Ufie. Na przełomie 1945 i 1946 przebywał w Moskwie, gdzie pracował w Komitecie Organizacyjnym Żydów Polskich przy Związku Patriotów Polskich.