thumb|Grób Heinricha Brandlera Heinrich Brandler (ur. 3 lipca 1881 w Varnsdorfie, zm. 26 września 1967 w Hamburgu) – niemiecki działacz komunistyczny, przewodniczący Komunistycznej Partii Niemiec w latach 1921–1924, następnie krytyk stalinizmu i opozycjonista.
Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Mając 20 lat wstąpił do Socjaldemokratycznej Partii Niemiec. W latach 1909–1914 mieszkał w Zurychu. Przeciwstawiał się oficjalnemu stanowisku partii wobec wybuchu I wojny światowej, związał się z grupą skupioną wokół Róży Luksemburg i Karola Liebknechta. Wykluczony w 1915 z partii, należał do założycieli Komunistycznej Partii Niemiec (KPD). Aresztowany za udział w powstaniu w marcu 1921 został skazany na 5 lat więzienia, jednak został wypuszczony na mocy amnestii i wyjechał do Rosji Radzieckiej. Wrócił do Niemiec w 1923. Opowiedział się przeciwko organizacji zbrojnego powstania przez komunistów, za co został skrytykowany przez lewe skrzydło partii na czele z Ruth Fischer i . W 1924 roku został odsunięty od kierowania partią i wyjechał do Związku RadzieckiegoW. Czapliński, A. Galos, W. Korta Historia Niemiec s. 645–647 (1991) Zakład Narodowy imienia Ossolińskich..