Twórczość Debiut czasopiśmienniczy przypada na 1924. Książkowo debiutował pod znakiem poetyzmu tomikiem Blouznivý vějíř (1926, Marzycielski wachlarz), ale szybko przekonał się, że jego osobowości poetyckiej zupełnie nie odpowiadają beztroskie poetystyczne fajerwerki i uważał później debiutancką książkę za grzech młodości. W tej sytuacji za jego prawdziwy debiut należy uznać drugi tomik Triumf smrti (1930, Tryumf śmierci), wraz z książkami Františka Halasa i Viléma Závady inaugurujący mroczny nurt dwudziestowiecznej poezji czeskiej; tej książki sam autor też zresztą nie cenił. Wydał kilkanaście tomów wierszy, m.in. Vanuti (1932, Powiew), Oblouk (1934, Łuk), Kameni, přicházíš... (1937, Kamieniu, przychodzisz...), Září 1938, Záhřmotí (1940, Zagrzmocie). Gromadzące się nad Czechosłowacją i całą Europą chmury, układ monachijski, okupacja zmusiły w pewnym momencie Holana do podjęcia tematów aktualnych, ciśnienie historii okazało się chwilowo większe niż ogromne ciśnienie wewnętrzne, które do tamtej pory kształtowało jego poezję i miało kształtować ją także później. Powstają dzieła wydane już po wojnie w tomie Havraním brkem (1946, Piórem gawronim);