Po powrocie do kraju pracował jako pomocnik buchaltera.

Po kampanii wrześniowej przedostał się do znajdującego się pod okupacją radziecką Brześcia, gdzie pracował jako redaktor w lokalnej gazecie WKP(b) Zaria, a od września 1940 był pełnomocnikiem Urzędu Literatury i Wydawnictw na obwód brzeski. Z powodu ataku III Rzeszy na ZSRR ewakuowany do Kirgizji. Od wiosny 1944 działał w Związku Patriotów Polskich, w latach 1945–1946 przebywał we Frunze jako przedstawiciel Zarządu Głównego na Republikę Kirgiską odpowiedzialny za repatriację znajdujących się tam Polaków. Po zakończeniu akcji przesiedleńczej wyjechał do Moskwy, gdzie mieszkał do 1950. W tym okresie wstąpił do PPR. W latach 1946–1950 był redaktorem moskiewskiego oddziału Polskiej Agencji Prasowej. Z polecenia PZPR poszukiwał w archiwach radzieckich materiałów źródłowych do dziejów polskiego ruchu socjalistycznego. W 1950 wrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie, gdzie kontynuował pracę naukową. Mimo nieuleczalnej choroby do końca życia pozostał aktywny zawodowo.