Konkurencję pojmuje w kategoriach walki właściwej dla świata przyrody, w której sukces odnosi osobnik bardziej przystosowany. Innowacje zwiększające stopień przystosowania przedsiębiorstwa (nowa technologia, sposób organizacji pracy, itd.) wypiera „gorsze“ istniejące rozwiązania powodując eliminację przedsiębiorstw, które nie przyswoiły danej innowacji. Efektem tak przedstawionej naturalnej selekcji przedsiębiorstw jest rozwój gospodarczy.
Ekonomia ewolucyjna ma duże osiągnięcia w zakresie analizy mikroekonomicznej, niewielkie zaś w makroekonomii. Modelowanie zjawisk ewolucyjnych było do niedawna technicznie niemożliwe, więc pierwsze modele formalne pozwalających na analizę w skali całej gospodarki, lub przynajmniej jej gałęzi rozwinięto dopiero w latach 80. (Nelson i Winters).
Niektóre koncepcje ekonomii ewolucyjnej, przede wszystkim uwzględnianie innowacji w tworzonych modelach, zostały przejęte przez kierunki ekonomii głównego nurtu. Rozmaitość koncepcji stanowi przeszkodę w przekształceniu się ekonomii ewolucyjnej w szkołę ekonomiczną, posiadającą określony paradygmat.
Autorzy Joseph Schumpeter – ekonomista austriacki, autor Teorii rozwoju gospodarczego (1911). Richard Nelson, Sidney Winter – ekonomiści amerykańscy, autorzy An Evolutionary Theory of Economic Change (1982).
Bibliografia
Linki zewnętrzne International Joseph A. Schumpeter Society Journal of Evolutionary Economics
Kategoria:Teoria ekonomii