Mania pojawia się na ziemi z deszczem i z deszczem ją opuszcza. Zbigniew „Zegarynka” – docent wydziału historii na Uniwersytecie Warszawskim. Sympatyczny, oczytany, inteligentny, dowcipny, elegancki. Lubi dzieci i mądrych dorosłych, nie lubi spóźnialstwa, zawsze wie, która jest godzina. Nosi okulary o grubych ramkach. Właściciel starego automobilu o nazwie „Ambrozja”. Obeznany ze światem magii, podczas podróży dzieci po historii przybiera coraz to nowe postacie. Walczył w powstaniu warszawskim. Jego ulubione powiedzonko to „Na mnie już czas”. Pani Róża – nauczycielka polskiego, przyjaciółka docenta Zegarynki, potajemnie w nim zakochana. Też nosi okulary o grubych ramkach. Lubi dzieci, szczególnie Mundka. Przyjmuje do siebie na wakacje Manię Lazurek. Właścicielka czarnego kota Cyferblata. Pożycza Mundkowi książki do czytania, instynktownie poprawia go, kiedy mówi niegramatycznie. Walczyła w powstaniu warszawskim, była pielęgniarką. Pani Kiejstutowa – babcia Mundka. Sympatyczna staruszka, która wierzy w magiczne moce, wpływające na otaczenie. Zna się na płanetnikach, o których opowiada wnukowi. Pochodzi z Kresów Wschodnich, o czym świadczy jej akcent. Nie lubi kota Cyferblata. Jan Traszka – hydraulik warszawski, przyjaciel Zegarynki i pani Róży, kiedyś sierżant w wojsku, walczący w powstaniu warszawskim. Dowcipny i wesoły.