Benedykt Paweł Boym (ur. 1629 we Lwowie, zm. 28 lutego 1670 w Wilnie) – polski duchowny katolicki, jezuita, autor prac teologicznych.
Życiorys Był synem Pawła Jerzego Boyma, lekarza i rajcy lwowskiego, a młodszym bratem misjonarza w Chinach Michała. Innemu ze starszych braci przekazał swoje dziedzictwo po zmarłym w 1641 ojcu, by wejść w szeregi jezuitów; do nowicjatu w Wilnie wstąpił 31 lipca 1646. Po dwuletnim nowicjacie kontynuował naukę w Wilnie, gdzie do 1649 kształcił się w dziedzinie retoryki, potem odbył kurs filozoficzny w Połocku (1649–1652). Przez pewien czas był nauczycielem w szkołach jezuickich w Nowogródku i Nieświeżu. W okresie wojen szwedzkich i rosyjskich wyjechał na studia zagraniczne i zgłębiał filozofię w belgijskim Lowanium. Zetknął się tamże z bollandystami, m.in. Danielem Papenbrochem, i nawiązał współpracę z dziełem hagiograficznym Acta sanctorum.
Zamierzał śladami brata pracować na misji jezuickiej w Chinach, nie uzyskał jednak zgody władz zakonnych. Zajął się wówczas duszpasterstwem ludu oraz publicystyką polemiczną ze schizmatykami;