Nikomedes IV Filopator (gr. Νικομήδης, Nikomḗdēs) (zm. 74 p.n.e.) – ostatni król Bitynii w latach 94-91 p.n.e., 90-88 p.n.e. i od 85 p.n.e. do swej śmierci. Syn króla Bitynii Nikomedesa III Euergetesa i królowej Nysy I.

Konflikt z bratem Początki panowania Nikomedesa przypadły na okres względnego pokoju w regionie. Jednakże ze względu na kłopotliwe sąsiedztwo z królestwem Pontu, zaczął mieć kłopoty z jej królem Mitrydatesem VI Eupatorem Dionizosem. Ten, jeden z największych nieprzyjaciół Rzymu, zaczął niepokoić granice Bitynii. Wspierał jego młodszego brata Sokratesa Chrestosa w walce o tron bityński. W 91 r. wysłał go na Bitynię, dając mu pomoc wojskową. Walka o władzę nad ojczyzną między nimi zakończyła się porażką Nikomedesa. Ten postanowił udać się na wygnanie do Rzymu.

Odzyskanie tronu W 90 r. Rzymianie jednak podjęli decyzję o udzieleniu pomocy jemu oraz usuniętemu z Kapadocji królowi Ariobarzanesowi I Filomajosowi. Wysłali w tym celu posłów pod przewodnictwem Maniusza Akwiliusza oraz wydali polecenie Gajuszowi Kasjuszowi Longinusowi, namiestnikowi prowincji Azji, aby pomógł im militarnie.