doszło między królem a Sullą do spotkania w Dardanos nad Hellespontem. Na mocy tego pokoju Nikomedes mógł ponownie objąć władzę w swoim królestwie.

Ostatnie lata Panowanie Nikomedesa od tego czasu przebiegało bez większych zakłóceń. W Bitynii coraz bardziej pogłębiały się wpływy Rzymu. W 80 r. młody Gajusz Juliusz Cezar przybył na dwór Nikomedesa. Cezar był tam wysłany na polecenie pretora Marka Termusa z Azji, by ściągnąć flotę bityńską. Jednak on zabawił się tam nieco dłużej u boku króla.

Jednym z ostatnich posunięć Nikomedesa IV było zapisanie w testamencie królestwa Bitynii republice rzymskiej w r. 74 p.n.e. Senat rzymski przekształcił ją w prowincję rzymską. Śmierć Nikomedesa pod koniec 74 r. była bezpośrednią przyczyną najazdu króla Pontu Mitrydatesa VI na Bitynię i rozpoczęcia trzeciej wojny między Rzymem a nim. Wiosną 73 r. Mitrydates zmusił Marka Aureliusza Kottę, rzymskiego konsula 74 r., namiestnika Bitynii i naczelnego dowódcy floty do ucieczki do Chalkedonu. W ten sposób kraj ponownie stał się częścią Pontu.